به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم آیت الله مرعشی نجفی روحیه ای لطیف و مرامی مردمی داشتند. بارها برای رنج مردم، اشک شان جاری میشد. نقل شده است :
در زمانی که اکثر مردم از حمام عمومی استفاده میکردهاند و دلاکها هم معمولاً ریش بلندی داشتند و سرشان را میتراشیدند،
روزی مرحوم آقای مرعشی وارد حمام عمومی میشوند. از قضا تعدادی از مسافرانِ اصفهانی که مشغول استحمام بودهاند، فکر میکنند که ایشان دلّاک هستند. یکی از آن مسافران با تحکّم میگوید:
دلاک!چرا دیر کردی؟ ما عجله داریم!
آیت الله مرعشی بدون این که چیزی بگویند مشغول کیسه کشیدن آن ها می گردند.در این هنگام دلّاکِ اصلی وارد حمام می شود و با دیدن آقای مرعشی به عذر خواهی می پردازد.
حضرت آقا می فرمایند:
این ها زائر حضرت معصومه(س) هستند، اشکالی ندارد!
* جلال و جبروت فاطمه زهرا (س)
آقای حاجشیخ عبدالله موسیانی (از شاگردان آیت الله مرعشی) نقل میکنند:
حضرت آیتالله مرعشی به طلاب فرمودند: علت آمدن من به قم این بود که پدرم، سیدمحمود مرعشی نجفی (از زهاد و عباد معروف) چهل شب در حرم امیرالمؤمنین(ع) بیتوته کرد تا آن حضرت را ببیند.
شبی در حالت مکاشفه، حضرت را دید که به او فرمود: «سیدمحمود، چه میخواهی؟»
عرض کرد: «میخواهم بدانم قبر فاطمه زهرا(س) کجاست تا آن را زیارت کنم.»
حضرت فرمودند: «من نمیتوانم برخلاف وصیت آن حضرت، قبرش را آشکار کنم.»
عرض کرد: «پس من هنگام زیارت چه کنم؟»
حضرت فرمودند: «خداوند جلال و جبروت فاطمه(س) را به فاطمه معصومه(س) عنایت فرموده است. هرکس بخواهد ثواب زیارت حضرت زهرا(س) را درک کند، به زیارت فاطمه معصومه(س) برود.»
منبع: زلال حکمت؛ زندگی و سلوک آیتالله مرعشی نجفی، ص۹۲؛ سیره فرزانگان ، عبدالحسن بزرگمهرنیا ، نشر سامان دانش .
نظر شما